اشعار / تعداد ابيات / شماره صفحه آدمى در عالم خاكى نمىآيد بدست / 390 آدميزاده طرفه معجونى است / 2 / 369 آرى به روزگاران مهرى نشسته بر دل / 1 / 438 آنان كه گلند و آنكه خار است / 1 / 111 آن‌چنان باقى و محكم داشتن / 1 / 131 آنچه هست از قامت ناصاف و بىاندام ماست / 1 / 332 آن‌چه يار سرو بالا مىكند / 2 / 201 آن را كه خوش آيد كه نبيند مكروه / 1 / 545 آه از اين جور و تظلم كه در اين دامگه است / 1 / 220 آه از اين صرّاف بازاران گوهر ناشناس / 2 / 152 آهن و پولاد از يك كان برون آيد ولى / 1 / 226 آيين تقوا ما نيز دانيم / 2 / 571 از آستان پير مغان سر چرا كشى / 2 / 729 از تو همه مستى و غرور است و تكبر / 1 / 50 از قد وى است آنچه مىدارد سرو / 1 / 47 از نام خوشش زشتى كارش پيداست / 1 / 223 اگر از جانب معشوقه نباشد كششى / 1 / 296 اگر شراب‌خورى قطره فشان بر خاك / 1 / 297 اگر فقيه نصيحت كند كه مى مخوريد / 2 / 94 اگر مىكشى بار پيلان در آى / 3 / 523 اگرنه بادهء غم دل ز ياد ما ببرد / 3 / 197 الا يا ايها السّاقى ادر كأسا و ناولها / 3 / 263